Wszystko, co zjemy i wypijemy, jest rozkładane na czynniki pierwsze w przewodzie pokarmowym. Dzięki temu możemy czerpać z pożywienia siły do życia. Za wchłanianie substancji odżywczych do krwi, która transportuje energię do komórek, odpowiadają jelita. Tak ważne jest więc zdrowe odżywianie: dostarczanie organizmowi wszystkich potrzebnych składników, sięganie po produkty zapewniające optymalną pracę jelit oraz właściwe przygotowywanie posiłków.

Jelita wołają o Błonnik

Na co dzień, gdy mamy wiele na głowie, a nasze myśli skupione są wokół dzieci, rodziny, pracy, obowiązków domowych i zawodowych, z realizacją tej zdrowotnej zasady bywa różnie. Jemy byle co, byle gdzie i byle jak. Wybieramy zwykle dania ubogie w błonnik, ale obfitujące w polepszacze, barwniki, konserwanty, stabilizatory, wzmacniacze smaku, aromatu i inne potencjalnie niebezpieczne dla zdrowia związki chemiczne.

Niedostatek włókna sprawia, że pozostałości pokarmu osadzają się na ścianach jelit pokrytych kosmkami. Narząd się zapycha, wskutek czego wydłuża się czas przechodzenia pożywienia przez układ trawienny. Resztki jedzenia zamiast w kilkanaście godzin od spożycia są wydalane po kilku dniach. Brzuch stale przypomina balon, męczą nas gazy, czujemy się ociężale, a wypróżnianie staje się bolesne. Wszystko to jest bardzo dyskomfortowe.

Przebywające nienaturalnie długo w jelicie treści zaczynają fermentować i gnić, co niszczy nabłonek narządu i otwiera szkodliwym mikroorganizmom drzwi do krwiobiegu. Tą drogę patogeny przedostają się m.in. do nerek i je uszkadzają.

Jednocześnie układ odpornościowy otrzymuje sygnał do produkcji przeciwciał mających za zadanie zniszczyć drobnoustroje. Opadamy z sił, zwalniamy obroty, cały czas jesteśmy zmęczeni, a infekcje łapiemy znacznie częściej niż kiedyś.

Na szczęście nadżerek można się pozbyć. Aby to zrobić, nie trzeba nawet poddawać się operacji. Wystarczy jeść więcej błonnika, zwłaszcza jego rozpuszczalną frakcję (np. pektyny), która wypełnia ubytki i tworzy na ścianie jelita warstwę ochronną – mikroflorę.

Jelita nie lubią stresu i pośpiechu

Uboga zawartość błonnika w menu to niejedyny popełniany przez nas grzech żywieniowy. Jest nim również jedzenie w pośpiechu. Niedokładnie pogryzione, duże kawałki sprawiają żołądkowi i jelitom spory problem. Wymagają od nich bardziej intensywnej i dłuższej pracy, a w tym czasie pokarm gnije…

Szybkiemu tempu życia towarzyszy także nadmierny stres. Permanentne podenerwowanie może zaburzyć funkcjonowanie jelit, wywołując ich bardzo silne skurcze określane mianem zespołu jelita drażliwego. Poza mocnym bólem w różnych odcinkach narządu objawiać się ona może: depresją, napadami paniki, niepokojem albo wzdęciami, pojawiającymi się zaraz po posiłkach albo w ich trakcie biegunkami (postać biegunkowa) lub zaparciami, nudnościami i zgagą (postać zaparciowa). Warto więc spożywać posiłki na spokojnie, zwiększyć podaż włókna, a dla rozładowania napięcia uprawiać sport.

Antybiotyki im szkodzą

W jelicie grubym żyje przynajmniej 500 gatunków dobrych bakterii, które uczestniczą w trawieniu, poprawiając stopień wykorzystania tkwiących w pożywieniu składników odżywczych, zwalczają chorobotwórcze bakterie i toksyny przyjmowane z posiłkami, utrudniają przyleganie (adhezję) patogenów do powierzchni nabłonka, wytwarzają hormony.

Kuracje antybiotykowe zabijają te pożyteczne mikroby, co ma fatalne skutki w postaci: alergii, zaburzeń pracy jelit, uszkodzeń szpiku kostnego, wątroby, nerek, spadku liczby białych krwinek, anemii czy zakażeń grzybiczych. Musimy wiedzieć, że antybiotyki nie działają na wirusy, dlatego nie ma sensu leczyć nimi grypy czy przeziębienia. Florę jelit niszczy się bardzo łatwo, a odbudowuje – nawet pół roku.

Brak lub niedorozwój mikroflory pogarsza perystaltykę, czyli jest wstępem do zaparć, oraz zwiększa ryzyko zapalenia organu. Od liczby pożytecznych bakterii zależy również stopień przyswajalności składników odżywczych.

Zamiast faszerować się sztucznymi preparatami, wzmocnijmy odporność w naturalny sposób: warzywami, owocami, chudym nabiałem, zdrową kuchnią i sportem.

Nasza wewnętrzna oczyszczalnia ma pod górkę nie tylko w bożonarodzeniowym okresie, gdy jemy i pijemy znacznie więcej niż zwykle. Na co dzień również musi zmagać się z licznymi zagrożeniami, a do tego wykonywać swoją normalną pracę, którą dobitnie wyrażają dwie liczby: 500 pełnionych funkcji i 5000 przeprowadzanych reakcji chemicznych.

Zdolności regeneracyjne organu mogą nieco uśpić naszą czujność, ponieważ ból w prawym podżebrzu wywołany powiększeniem wątroby i uciskiem na otaczającą ją błonę surowiczą zwykle sam ustępuje. „Już nie boli, więc wszystko jest w porządku” – myśli wielu z nas. Tymczasem jednoznaczne objawy wystąpią dopiero, gdy choroba znajdzie się w zaawansowanym stadium, kiedy degeneracji ulegnie 80 proc. miąższu. Taka sytuacja, niestety, grozi przeszczepem.

Licho nie śpi

Co szkodzi naszemu największemu narządowi? Bardzo wiele czynników: nadmiar alkoholu, kalorii i tłuszczów zwierzęcych, leki, zanieczyszczone metalami ciężkimi powietrze i woda, przedostające się do organizmu różnymi kanałami (np. przez krew, kontakt seksualny) wirusy wywołujące zapalenie organu, dym nikotynowy, zatrucia toksyczno-metaboliczne (np. muchomorem, pestycydami, wdychanymi w pracy chemikaliami), przetworzona żywność. Negatywnie wpływają też stres, jedzenie w pośpiechu i o niestałych porach oraz pasożyty obecne np. w brudnej wodzie.

Napoje wyskokowe blokują metabolizm białek, tłuszczów i węglowodanów, co niszczy narząd. Oprócz tego etanol stymuluje hepatocyty do wytwarzania tkanki łącznej, która utrudnia przepływ krwi i zaburza czynności wątroby.

Nadmiar jedzenia i tłuszczu prowadzi do odkładania się kropli tłuszczu w komórkach wątrobowych. Gruczoł nie jest w stanie strawić dostarczanych mu substancji odżywczych, co z czasem kończy się zapaleniem albo marskością. Stłuszczenie może być również efektem nadużywania alkoholu.

Dostępność paracetamolu i innych środków przeciwbólowych bez recepty ułatwiło nam życie. Nie musimy chodzić do lekarza z byle czym. Ma to jednak również złe skutki, bo po specyfiki z apteki sięgamy już przy każdej okazji. Wszystko przez te nerwy w pracy, domu, szkole. Tymczasem z rozkładu przeciwbólowych substancji powstają związki mogące uszkadzać miąższ wątroby. Jej stan pogarszają także: doustna antykoncepcja, leki przeciwnowotworowe oraz stosowane w terapii AIDS.

Tragicznie może się również skończyć wizyta w salonie tatuażu, piercingu, a nawet u fryzjera albo kosmetyczki czy dentysty. Na brudnych narzędziach czają się bowiem komórki wirusów HBV i HCV wywołujących m.in. zapalenie wątroby. Cząsteczki tych mikroorganizmów przenikają do krwiobiegu również w trakcie uprawiania seksu oraz dożylnego zażywania narkotyków.

To zależy od Ciebie

W życiu nie wszystko możemy kontrolować. Na szczęście większość z podanych wyżej zagrożeń jesteśmy w stanie wyeliminować bez większego trudu. I żeby chronić wątrobę, wcale nie musimy zaszywać się w Afryce albo leśnej głuszy czy jeść przysłowiowe korzonki. Wystarczy:

• odstawić alkohol albo chociaż pić go okazyjnie, w niewielkich ilościach,
• obniżyć ilość spożywanych tłuszczów zwierzęcych,
• zrezygnować z potraw smażonych, tłustych i kalorycznych na rzecz chudych, gotowanych, duszonych w sosie własnym, pieczonych w folii lub pergaminie,
• jeść więcej błonnika, a dużo mniej soli i ostrych przypraw,
• żywać prezerwatyw, unikać przygodnych kontaktów płciowych,
• myć owoce, warzywa, ręce przed każdym posiłkiem i po każdym powrocie do domu,
• leki stosować w ostateczności i najkrócej, jak to możliwe,
• wybierać zaufane gabinety medyczne i upiększające mogące pochwalić się stosownymi certyfikatami jakości,
• nie zażywać narkotyków,
• zucić palenie,
• egularnie robić badania – zwłaszcza po kuracji antybiotykami, hormonalnej i w razie zażywania środków antykoncepcyjnych.

Jeszcze większe bezpieczeństwo

Poziom ochrony zwiększymy, stosując preparaty ziołowe. Wybierajmy te produkowane na bazie roślin wspomagających funkcje wątroby, zwiększających jej zdolności regeneracyjne, działających przeciwzapalnie, rozkurczowo, żółciopędnie i żółciotwórczo.

Takie właściwości na m.in. ostropest plamisty, który zawiera sylimarynę. Substancja ta zapobiega zatruciu toksynami, gdyż nie dopuszcza do ich osadzania na powierzchni komórek. Oprócz tego sylimaryna stabilizuje ich membrany i dzięki temu chroni je przed uszkodzeniem, natomiast gdy już dojdzie do kontaktu z trucizną – przyspiesza usuwanie szkodliwych związków.

Ostropest można przyjmować np. w formie świeżo mielonych ziaren, które dodajemy do potraw (np. sałatek, musli, zup) albo spożywamy bezpośrednio i popijamy. Roślinę warto też stosować jako profilaktykę wielu schorzeń, np. miażdżycy.

Jedno z popularnych porzekadeł mówi, że sport to zdrowie. Lista profitów jest naprawdę długa. Dzięki systematycznemu ruchowi możemy być sprawni i samodzielni do końca życia, czyli utrzymać jego jakość na względnie wysokim poziomie przez długie lata, unikając inwalidztwa fizycznego i psychicznego.

Regularnie się ruszając, sporo zyskujemy i stosunkowo niewiele tracimy – w zależności od rodzaju aktywności potrzebne są mniejsze lub większe nakłady finansowe. Niestety, wysiłek nie zawsze wychodzi nam na zdrowie. Kiedy się tak dzieje?

1. Po pierwsze rozgrzewka

Gdy unikamy rozgrzewki i od razu przechodzimy do forsownych ćwiczeń, nagłych sprintów, zmian kierunku ruchu, dźwigania sporych ciężarów.

2. Odpowiednie ćwiczenia

Gdy niewłaściwie dobieramy typ i rodzaj wysiłku do możliwości naszego organizmu. Osoby ze sporą nadwagą i otyłe nie powinny biegać, gdyż jeszcze bardziej obciąża to ich stawy, które na co dzień muszą dźwigać spory ciężar. Jeśli ważysz za dużo, wybierz rower, pływanie, a dopiero po pozbyciu się kilogramów weź się za bardziej dynamiczne dyscypliny.

3. Właściwy sprzęt

Gdy źle dobieramy sprzęt. Bieganie w tenisówkach czy zwykłych adidasach po chodniku to jeden najcięższych grzechów joggera, który grozi urazem m.in. kolan i kręgosłupa. Podstawą w tym sporcie są buty z amortyzacją (pianką lub poduszką gazową w podeszwie) dobrane do typu stopy (neutralny, pronator, supinator). W nordic walking kluczowe jest skorelowanie długości kijków do wzrostu. W tenisie należy zwrócić uwagę na rakietę: jej wagę, wielkość główki, ilość strun i moc naciągu.

4. Zachowaj umiar

Gdy cały czas trenujemy na najwyższych obrotach, codziennie ćwiczymy bardzo ciężko. Nie da się zawsze być w najlepszej dyspozycji, nie można poprawiać własnych rekordów na każdym treningu czy zawodach. Brak umiaru w dozowaniu obciążeń oznacza pewną kontuzję i wypalenie, zniechęcenie do danego sportu. Wyczerpujące zajęcia przeplataj lekkimi i co kilka miesięcy rób przerwy, zwolnij obroty (nazywa się to fachowo roztrenowaniem).

5. Czasem, ciału należy się odpoczynek…

Gdy ignorujemy poważne kontuzje albo choroby układu odpornościowego. Takim postępowaniem narażamy się na pogorszenie swojego stanu, np. pogłębienie urazu, i odwlekamy moment powrotu do pełnej sprawności. Dzieje się tak, ponieważ organizm nie może rzucić wszystkich sił na walkę z wirusem czy naprawę uszkodzonych tkanek, bo jest narażany na wysiłek i stres (sport jest dla ciała pewnym rodzajem stresu – w normalnych okolicznościach pozytywnym).

Przyczyny łysienia

Najczęstszą przyczyną łysienia są zaburzenia hormonalne. U mężczyzn w średnim wieku, u których obserwuje się wypadanie włosów zazwyczaj z przodu, tworząc charakterystyczne zakola, oraz od przodu, przyczyną łysienia jest 5-dihydrotestosteron, będący pochodną testosteronu. Powoduje on kurczenie mieszków włosowych,  w wyniku czego proces tworzenia włosów zostaje zahamowany. Choroba ta, zwana jest łysieniem androgenowym lub łysieniem typu męskiego.

U kobiet przyczyną wypadania włosów może być przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych i leków hormonalnych. Nierzadko problem łysienia dotyczy również kobiet po porodzie. Szacuje się, że może trwać nawet do 6 miesięcy od chwili urodzenia dziecka, ale po tym czasie, problem powinien samoistnie zniknąć.

 Wypadanie włosów a zdrowie

Wypadanie włosów może świadczyć o stanie chorobowym toczącym się w organizmie. Często jest to objaw zaburzeń czynności tarczycy – zarówno nadczynności jak i niedoczynności. W czasie infekcji grzybiczych może dojść do wypadania włosów z niewielkich obszarów na głowie. Nie bez znaczenia dla naszych włosów są również choroby przebiegające z wysoką gorączką, grypa, infekcje wirusowe, ciężkie choroby przewlekłe, a nawet stres.

Odpowiednie odżywianie lekiem na łysienie?

Niedostarczanie organizmowi wszystkich niezbędnych substancji odżywczych również może się objawiać słabą kondycją i wypadaniem włosów. Bardzo ważna jest urozmaicona i zbilansowana dieta, bogata w białko, krzem, żelazo, siarkę, cynk, witaminy z grupy B. Białko znajduje się rybach, nasionach strączkowych, przetworach mlecznych. Dobrym źródłem cynku są jaja, wołowina, pszenica, a siarki drób, soja czy brązowy ryż. Witaminy z grypy B zawarte są głównie w pełnoziarnistych, nieprzetworzonych produktach zbożowych. Krzem występuje w skrzypie.

Największe mity związane z łysieniem

Warto przypomnieć, że istnieje wiele mitów dotyczących łysienia, które nie mają żadnego naukowego uzasadnienia. Nie udowodniono, żeby łysienie było zależne od higieny skóry, nie wynika z niedbalstwa ani też nadmiernej pielęgnacji skóry głowy. Częste ścinanie włosów czy używanie suszarki również nie mają wpływu na wypadanie włosów. Faktem jest natomiast, że czynności te mogą pogorszyć kondycję włosów.

Pokarm po rozdrobnieniu w jamie ustnej trafia przez przełyk do żołądka, gdzie mieszany jest z sokiem żołądkowym. Dalej przemieszczany jest na zasadzie ruchów perystaltycznych do jelit – głównego miejsca trawienia i wchłaniania treści pokarmowej.

Jelito cienkie

Jelito cienkie ma około 3-4 cm średnicy i aż 3 metry długości. W rzeczywistości powierzchnia wchłaniania pokarmu jest jednak dużo większa (ok. 200cm2!), ponieważ jelito jest pofałdowane, a od zewnątrz pokryte charakterystycznymi kosmkami. Tutaj dochodzi do trawienia zarówno białek, tłuszczów jak i węglowodanów, dzięki enzymom produkowanym przez trzustkę jak i same jelita.

Trypsyna i chymotrypsyna odpowiedzialne są za trawienie białek, lipaza rozkłada tłuszcze, a amylaza węglowodany. W wyniku tych procesów makroskładniki pokarmowe zostają rozłożone na części składowe i mogą zostać wchłonięte do krwi, a wraz z nią przetransportowane do każdej komórki organizmu.

Jelito grube

Końcowy odcinek jelita cienkiego przechodzi w zastawkę krętniczo-kątniczą, stanowiącą granicę między jelitem cienkim i grubym. Jelito grube pełni zupełnie inne funkcje. Przede wszystkim odpowiedzialne jest za wchłaniane wody obecnej w treści pokarmowej. Z 2 dm3 płynu, który dociera do jelita grubego, resorbowane jest aż 90% wody. Tutaj trafiają także niestrawione resztki pokarmu, które częściowo ulegają rozłożeniu dzięki mikroflorze bakteryjnej. Dodatkowo, mikroflora posiada również zdolność do syntetyzowania niektórych witamin – biotyny, ryboflawiny, niacyny, kobalaminy i witaminy K.

Po zakończeniu procesu wchłaniania, pozostałe resztki pokarmowe formowane są w kał i wydalane na zewnątrz. Z kałem pozbywamy się nie tylko niestrawionych części pożywienia, ale także toksyn i ich nieczynnych biologicznie metabolitów. Jelita stanowią jednocześnie jedyny kanał wydalania związków rozpuszczalnych w tłuszczach.

Jelito grube jest miejscem, gdzie kumulują się resztki treści pokarmowej. Substancje toksyczne w nich zawarte, zbyt mała podaż błonnika czy ograniczone spożywanie napojów są zależnymi od nas przyczynami chorób tego odcinka przewodu pokarmowego.

Uchyłkowatość

Jedną z najczęstszych chorób jelita grubego jest uchyłkowatość. Uchyłki to uwypuklenia ściany jelit, najczęściej nie dające żadnych dolegliwości. Diagnozowane są przypadkowo, przy okazji wykonywanej kolonoskopii lub wlewu doodbytniczego. Leczenie polega na stopniowym zwiększeniu podaży błonnika. Błonnik usprawnia pracę jelit, reguluje wypróżnienia i łagodzi ewentualne dolegliwości bólowe. Najczęstszym powikłaniem uchyłkowatości, rozwijającym się u 10-25% chorych, jest pojawienie się stanu zapalnego w ich obrębie. Często wymaga ono stosowania antybiotyków, zmiany diety na płynną, a niektórzy pacjenci muszą być hospitalizowani.

Polipowatość

Inną chorobą, również niedającą najczęściej żadnych objawów jest polipowatość. Niekiedy objawia się krwawieniami z odbytu, zmianą rytmu wypróżnień lub bólami brzucha. Istnieje pewne prawdopodobieństwo, że polipy będące drobnymi wzniesieniami błony śluzowej ponad jej powierzchnię, przekształcą się w zmiany nowotworowe. Stąd zdiagnozowane polipy są wskazaniem do ich usunięcia. Zabieg ten może być przeprowadzany w czasie kolonoskopii albo podczas operacji. Usunięty polip wymaga badania histopatologicznego w celu wykrycia ewentualnych komórek rakowych.

Podatność przekształcania polipów w raka może być uwarunkowana genetycznie. U osób z obciążonym wywiadem zaleca się nawet przeprowadzenie kontrolnych kolonoskopii. Objawami nowotworów jelita grubego są zaparcia lub biegunki, bóle brzucha, widoczna krew w stolcu czy uczucie niepełnego wypróżniania. Jeżeli zostanie postawiona diagnoza, w czasie operacji usuwany jest guz wraz z otaczającymi go tkankami i okolicznymi węzłami chłonnymi. W niektórych przypadkach niemożliwe jest połączenie ze sobą dwóch końców jelita i następuje konieczność wyłonienia stomii czyli sztucznego odbytu. Dodatkowo stosowana jest również chemio- i radioterapia.

Wrzodziejące zapalenia

U młodszych osób jedną z częstszych chorób dolnego odcinka przewodu pokarmowego jest wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Dominującym objawem jest silna biegunka z domieszką krwi, śluzu lub ropy w kale. Jest to choroba przewlekła, przebiegająca w fazach zaostrzenia (kiedy pojawiają się nasilone objawy, a chory często wymaga hospitalizacji) i remisji (okresu uspokojenia objawów). Pacjenci leczeni są przeciwzapalnie, a w cięższych przypadkach otrzymują sterydy. Kiedy leczenie farmakologiczne jest niewystarczające, konieczne jest usunięcie części jelita i wyłonienie stomii.

Jak się chronić?

W wyniku wielu przeprowadzonych badań wiemy, że jedną z przyczyn każdej z wymienionych wyżej chorób jest nieprawidłowy styl życia. Czynnikami zmniejszający prawdopodobieństwo zachorowania są zwiększenie aktywności fizycznej, zaprzestanie palenia i zmiana diety. Przyjmuje się, że aż 35% nowotworów ma swoją przyczynę w wysokotłuszczowej, zawierającej dużo rafinowanego cukru i produktów przetworzonych diecie.

Profilaktyka jest niezwykle ważna. Uważam, że jeśli ktoś jest zdrowy to tym bardziej powinien o swoje zdrowie zadbać. W momencie, kiedy pojawiają się już pierwsze objawy może być za późno na stosowanie naturalnych metod wspomagania organizmu. Bardzo często wtedy jedynym wyjściem są operacje lub skomplikowane leczenia ingerujące w równowagę organizmu (np. leczenie sterydami lub terapie hormonalne).

Nie ulega wątpliwości, że dbanie o zdrowie jelit jest kluczowym aspektem dobrego samopoczucia i zdrowego organizmu.

• Jeżeli chcesz wspomóc swój organizm w walce z wszechobecnymi toksynami.
• Jeśli chcesz oczyścić jelita z zalegających w nich, gnijących szczątków pokarmu.
• Jeśli chcesz uchronić się przed problemami związanymi z tym jakże ważnym narządem naszego organizmu…

Kliknij teraz w poniższy link i podejmij właściwą dla Ciebie decyzję…

Dowiedz się jak zapobiegać dolegliwościom jelitowym

Uwaga! Staraj się liczyć udzielane odpowiedzi tak/nie.

1. Jadasz cztery, pięć lekkostrawnych posiłków dziennie w stałych odstępach i o stałych porach?
2. Czy Twój układ pokarmowy jest w dobrej kondycji? Jeśli cierpisz na zaparcia, niestrawność, hemoroidy i inne dolegliwości układu pokarmowego to nie możesz zaliczyć tego pytania.
3. Czy Twoja dieta jest bogata w błonnik?
4. Twoje BMI jest prawidłowe? (możesz to sprawdzić na www.zdrowie.findit.pl/kalkulator-bmi.html)
5. Codziennie jesz produkty zbożowe (np. pieczywo razowe) oraz pięć porcji warzyw i choć jeden surowy owoc?
6. Starasz się jak najczęściej żywić w domu, przygotowując potrawy z naturalnych składników (np. warzyw sezonowych i mrożonek)? Jeśli regularnie jadasz w fastfoodach to nie zaliczaj sobie punktu za to pytanie.
7. Wypijasz minimum 6-10 szklanek (30 ml na 1 kg masy ciała) niegazowanej wody dziennie?
8. Zawsze jesz śniadanie?
9. Czy unikasz nadmiaru soli? (np. nie dosypujesz jej do gotujących się ziemniaków ani ryżu)?
10. Zwracasz uwagę na zawartość kupowanych produktów spożywczych (analizujesz je pod kątem wartości energetycznej oraz obecności barwników, konserwantów, wielonasyconych kwasów tłuszczowych)?

WYNIKI:

0-3 pkt
Weź się za siebie!
Zgaga, wzdęcia, gazy, niestrawność, bóle brzucha (zwłaszcza jelit), zaparcia, nadciśnienie oraz nadwaga czy wręcz otyłość, poczucie braku energii i ociężałość– zapewne to jest (nomen omen) Twój chleb powszedni. Takie są skutki zaniedbań w diecie oraz nieregularnych i niewłaściwie przygotowywanych posiłków.

Jeśli nie zastosujesz się do zmian, nie wspomożesz suplementami (choćby ziołami, np. Triphalą) nabawisz się poważnych chorób (w tym nowotworu przewodu pokarmowego), a niedyspozycje będą Ci się przytrafiać bardzo często.

Stopniowo wprowadzaj nowe rozwiązania. Rewolucyjne zmiany nie są wskazane, ponieważ przyniosą więcej szkód niż pożytku. Zacznij od niewielkich zmian żywieniowych wprowadzając do swojej diety większą ilość warzyw i owoców.

4-7 pkt
Nieźle, ale może być lepiej
Starasz się żyć zdrowo i stosujesz się do wytycznych. Próbujesz nie popełniać błędów żywnościowych, ale nie zawsze Ci to wychodzi. Nie przejmuj się, tylko działaj konsekwentnie, ponieważ tylko takie działanie prowadzi do sukcesu, czyli braku kłopotów ze zdrowiem.

Możesz też pomóc sobie, zażywając odpowiednie produkty (np. mieszanki ziołowe) oraz zwiększając ilość błonnika (musli, otręby, pieczywo z pełnego ziarna, kasze, ciemny ryż i makaron, a na deser suszone owoce zamiast słodyczy).

8-10 pkt
Oby tak dalej!
Brawo, jesteś wzorem dla innych! Czy przypadkiem nie stosujesz już naturalnych preparatów, które wspomagają pracę układu pokarmowego (np. Triphala)? Nie rezygnuj z nich ani nie zmieniaj swoich dobrych nawyków. Możesz też motywować bliskich do zmiany. Zdradź im sekret swojej zawsze optymalnej dyspozycji i dobrego samopoczucia, zaproponuj mądre i sprawdzone rozwiązania.

Czytelniku czy jesteś zadowolony z osiągniętego wyniku?

Jeśli realizowanie choć jednego z wymienionych punktów sprawia Ci problem, napisz o tym poniżej, a postaramy się udzielić Ci praktycznych wskazówek.